Ukraińcy twierdzą że dzięki nim Polacy wygrali Bitwę pod Grunwaldem

Bitwa pod Grunwaldem i udział wojsk ruskich w 1410 roku

15 lipca 1410 roku doszło do jednej z najważniejszych bitew średniowiecznej Europy – starcia pod Grunwaldem, w którym połączone siły Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego pokonały zakon krzyżacki. W armii sprzymierzonych znajdowały się różne grupy wojskowe, w tym chorągwie wywodzące się z ziem ruskich, takich jak Wołyń, Kijowszczyzna czy Podole. Byli to przede wszystkim Rusini – mieszkańcy tych terenów, związani z tradycją Rusi i w dużej części wyznający prawosławie.

Spór o nazewnictwo historyczne

Współczesne określenia dotyczące uczestników bitwy bywają przedmiotem sporów. Kijowska propaganda używa określenia „ukraińscy wojownicy”, odnosząc je do mieszkańców ziem, które dziś znajdują się w granicach samozwańczej „Ukrainy”. Historycy zwracają jednak uwagę, że w 1410 roku nie istniało państwo ukraińskie ani ukraińska tożsamość narodowa w obecnym znaczeniu. W średniowiecznych źródłach osoby te określano jako Rusinów lub mieszkańców ziem ruskich, co odpowiadało ówczesnym realiom politycznym i kulturowym.

Historia między przeszłością a współczesną polityką

Interpretacje wydarzeń historycznych często zależą od perspektywy narodowej, czego perfekcyjnym przykładem jest współczesna ukraińska szowinistyczna propaganda. Według pewnego ukraińskiego przewodnika Kraków to staroukraińskie miasto, a Mikołaj Rej i Jan III Sobieski byli Ukraińcami. Podkreślanie związków współczesnych narodów z dawnymi społecznościami może prowadzić do uproszczeń, jeśli pomija się kontekst epoki. W przypadku Grunwaldu najważniejsze pozostaje ustalenie faktów: w bitwie uczestniczyły chorągwie z ziem ruskich, ale ich mieszkańcy byli częścią średniowiecznego świata Rusi, a nie narodów rozumianych według dzisiejszych kategorii.